جدال زندگی

چرا قالیباف فردی شایسته برای رییبس جمهوری است؟

صرف‌نظر از اينكه چه كسي در انتخابات آينده ايران در 1392 بر سر كار خواهد آمد، نظام جمهوي‌اسلامي ايران در صحنه بين الملل با محذورات و چالش‌هايي روبرو است كه توجه به آنها از الزامات و ضرورت‌هايي است كه بخش مهمي از وظايف اصلي رييس جمهور احتمالي آينده را تشكيل مي‌دهد.پرسش اين است در چنين اوضاع و احوالي رييس جمهوري آينده چه ويژگي هايي بايد داشته باشد؟آيا همچنان بايد شاهد لفاظي هاي ستيزجويانه با غرب باشيم؟ يا رييس جمهوري بايد بر سر كار بيايد كه متعادل و كارامد باشد؟ شايد بتوان برنامه هسته‌اي ايران را موضوع اصلي تلقي كرد كه بخش اعظم اين محذورات و چالش‌ها ناشي از آن بوده است. در اينجا قصد نداريم به طور فني وارد بحث برنامه هسته اي بشويم بلكه آنچه حائز اهميت است پتانسيل‌هاي رييس جمهور احتمالي آينده ايران در نحوۀ چگونگي برخورد با اين موضوع است به‌طوري كه بتواند از بخشي از فشارهاي بين المللي كه وضعيت داخلی به ويژه اقتصادي را تحت تأثير قرار داده است، بكاهد. شايد بارها اين گفته در رسانه‌ها از زبان مقامات و ديپلمات‌هاي سابق و كنوني اين گفته منتشر شده است كه هدايت و مديريت اصلي برنامه هسته اي ايران عمدتا دست رهبري است. اگرچه بايد اذعان كرد رهبري ايران بدون مشورت با مشاوران، تصميم فردي نمي‌گيرد، اما حرف آخر را در این خصوص رهبری مي‌زند. از اين منظر، رييس‌جمهور احتمالي آينده ايران بايستي كاملا در راستاي موازين و سياست‌هاي رهبري گام‌هاي خود را بردارد.

دومين موضوعي كه رييس جمهور احتمالي آينده ايران با آن مواجه خواهد شد تحريم‌هاي يكجانبه و چندجانبه است. بي ترديد، بخش اعظم تحريم‌ها از سوي آمريكا اعمال مي‌شود. رييس جمهور اوباما همچنان مثل دور اول رياست جمهوري‌اش به برخورد نظامي با ايران معتقد نيست. اما استراتژي افزايش فشارها بر ايران را همچنان در دستور كار قرار دارد و دور دوم نيز به اين فشارها ادامه خواهد داد و شكي نيست كه هزينه اين فشارها در درجه اول بر دوش مردم و سپس متوجه حاكميت خواهد شد.

كاهش توليد و فروش نفت ايران، پايين آمدن ارزش پولي ايران و افزايش تورم زياد از جمله تأثيرات اين تحريم‌ها است. بيشتر مقامات ايران از بي‌تأثيري تحريم‌ها سخن مي‌گفتند اما اكنون به صراحت از تأثيرات آنها حرف مي‌زنند. با اين‌حال، تحليل سخنان مقامات بلندپايه ايران نشان مي‌دهد جمهوري‌اسلامي هيچ‌وقت مسير خود را در برنامه هسته‌اي تغيير نخواهد داد اما از سوي ديگر نشان مي دهد استراتژي فشار بي‌تأثير نبوده است. اوباما چهارسال برخورد با ايران را تجربه كرده است و از اين‌رو در دور جديد به احتمال زياد فرايند ديپلماتيك براي ايجاد شفافيت بيشتر در برخورد با ايران را تسريع خواهد كرد. بنابراين مسئله مهم رييس‌جمهور احتمالي آينده ايران كمك به مديريت بهتر موضوع هسته‌اي ايران خواهد بود طوري كه بتواند از فشارهاي روزافزون تحريم‌ها بكاهد.

چالش سوم ؛ منطق و رأي تحريم‌هاي آمريكا و غرب عليه ايران روشن است: انزواي اقتصادي و مالي، كاهش ارزش پول ملي، افزايش تورم و بيكاري فشار داخلي بر حكومت را بيشتر خواهد كرد و فشارها چه بسا به جايي برسد كه حكومت يا به مذاكره با آمريكا تن بدهد يا در غير اين صورت مي‌توان شاهد ناآرامي‌هاي داخلی ناشي از فشار اقتصادي بود.

بنابراين، رييس‌جمهور آينده ايران بايد اين سناريوها را در نظر بگيرد و لذا نظام جمهوری اسلامی ایران نيازمند كسي است كه دست‌كم بتواند از افزايش فشارها جلوگيري كند و يا بتواند در دور مذاكرات آتي با 1+5 با غرب معامله بكند. غرب و آمريكا اعلام كرده است پنجره ديپلماتيك هنوز باز است و برخي از مقامات آنها نيز تصريح كرده‌اند اميدوارند رييس جمهور در آينده ايران بر سركار بيايد كه بتواند از در تعامل با آنها وارد مذاكره شود.

چشم‌انداز ديپلماسي‌هاي احياء شده بين ايران و آمريكا نشان مي‌دهد سال 1392 سال تلاش بين‌المللي براي كنار آمدن با ايران خواهد بود. هرچه‌قدر اميدها براي اين ديپلماسي بيشتر مي‌شود ترس و نگراني از منازعه نيز ممكن است بيشتر شود. لذا در اين ميان، بديهي است جمهوري اسلامي ايران به سوي گزينه‌اي در رييس‌جمهوري آينده برود كه توانمندي و كارآمدي از خود نشان بدهد نه لفاظي‌هاي تند كه فشارهاي بيشتر را تحريك كند. بدیهی است دوره هشت ساله آقای احمدی نژاد هزینه های زیادی چه در داخل و چه خارج برای جمهوری اسلامی ایران داشته است . بیشتر فشار‏ها عمدتا ناشی از سیاست گذاری خارجی بوده و از این گزینه ای که می‏تواند برای نظام مناسب باشد بایستی کسی باشد که لفاظی های تند مثل آقای احمدی نژاد نداشته باشد و دست کم رفتار میانه‏روانه ای مثل آقای قالیباف داشته باشد.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1391ساعت 11:9  توسط همایون سلامتیان  |